Necmi Mola | Emekli Öğretmen, Yazar ve Gezgin

necmi21/05/202521/05/20252 CommentsGezilerim

HONG KONG GÜNLERİ 4 / ÇİÇEK FESTİVALİ

Hong Kong’da bulunduğumuz günlerde her yıl periyodik olarak düzenlenen sergi, festival gibi etkinliklerde vakit bulduğumuzda katılıyoruz. Geçtiğimiz yıllarda da düzenlenen karnaval şenliklerinde torunlarımla çok iyi vakit geçirmiş ve bununla ilgili gözlemlerimi de “HONG KONG GÜNLERİ 3/ KARNAVAL & HKOW”başlığı altında blogumda kaleme almıştım.

Bu yıl da yine karnaval şenliklerinin düzenlendiği alanın yakınında, Victoria Park denilen yerde, çiçek festivali düzenlendiğini duyunca bunu da görmek istedik. 14-23 Mart tarihleri arasında düzenlenen bu fuar 7-14 HKD ücretle ziyaret ediliyordu. Ancak 60 yaş üstü ziyaretçiler ücret ödemeden girebildiği için de biz de bu imtiyazdan yararlandık.

necmi20/05/202520/05/2025Leave a commentGezilerim

HONG KONG GÜNLERİ 4 / DEMİRYOLU MÜZESİ

Bu Hong Kong’a dördüncü gidişimiz. Bu şehir çok büyük olmamakla birlikte her gidişimizde bize gezecek farklı bir yanını gösteriyor. Bu gidişimizde de bir hafta sonu oğlum Gençer, torunum Deniz ve ben yani üç farklı nesil birlikte Demiryolu Müzesini (Hong Kong Railway Museum) ziyaret ettik. Özellikle geçmiş yıllardan kalan yolcu vagonları torunumun çok dikkatini çekti. Bir tarafından binip diğer tarafından inmek onun için tam bir aksiyon filmi gibi.

Bu müze Hong Kong’un Tai Po bölgesinde yer alıyor. 1985 yılında açılan bu müze Tai Po istasyonunun yakınında bulunmaktadır ve müzeye girişler de ücretsiz. Tai Po aslında bir durak yeri ve buradaki istasyon binası 1913 yılında inşa edilmiş. Durak zamanında pazar yeri de olduğu için ticari hayatın bir nevi kalbi gibi hizmet vermiş. İstasyondan geçen demiryolu 1983’te elektrikli hatta geçince bu istasyon devre dışı kalmış. Bizim ziyaretimiz sırasında restorasyon çalışması devam ettiği için Çin mimarisi açısından eşsiz bir örnek olan tarihi istasyon binasını tam olarak göremedik.

necmi19/05/202519/05/2025Leave a commentGezilerim

HONG KONG GÜNLERİ 4 / FARKLI BİR YOLCULUK

Hong Kong’a dördüncü gidişimizde farklı bir deneyim yaşadık. Burada yaşayan mahdumlarımız sağ olsunlar bu yolculukta bizim business sınıfı bir yolculuk konforu yaşamamızı sağladılar. Öteden beri hayatımızın her safhasında mütevazi ve hesaplı bir rota izlemek bizim için kalıcı bir hayat reçetesi olmuştur. Ödemesi her ne kadar bizim dışımızda gerçekleşmiş olsa da iki emekli için astronomik bir rakam olacağını düşündüğümüz bir maliyet için kaygı ve üzüntülerimizi fark eden çocuklarımız; “Kampanyalı bilet aldık ve üzerine birikmiş millerimizi de değerlendirdik, o yüzden bize fazla maliyeti olmadı” türünden cümlelerle bizi rahatlatmaya çalıştılar.

Antalya’dan başlayıp İstanbul aktarmalı olarak 19 Mart’ta başlayan bu yolculuğumuzu 20 Nisan sabahı İstanbul’a dönüş ile dört haftalık bir zaman içinde gerçekleştirdik. Uçakla yolculuk yapanlar hatırlayacaktır. Business sınıfı yolculuk yapanların ayrıcalığı daha havalimanında başlıyor. Check-in ve bavul teslim etme işlemleri için diğer yolcular uzun kuyruklar oluştururken, bu imtiyazı yaşayanlar için bu işler daha farklı bir bölümde daha kısa sürede tamamlanıyor. Biz ihtiyaç duymadık ama bu sınıfta yolculuk yapanların daha fazla ağırlıkta bagaj götürme haklarının olduğunu hemen ekleyeyim.

necmi20/01/202523/01/2025Leave a commentYazılarım

TEKİRDAĞ’DA FARKLI BİR GECE

2024 yılının sonlarına yaklaşırken ikamet ettiğimiz kasabada birbirine benzeyen günlerin rutini içinde yaşamımızı sürdürürken bir konser daveti aldık. Tekirdağ Yahya Kemal Kültür Merkezi’nde Türk Halk Müziği temalı bu konser ilgimizi çekti. Ben ve bizim jenerasyonun hayatında Türk Sanat ve Türk Halk Müziğinin yeri farklıdır. Onlarla doğduk, onlarla büyüdük diyebiliriz. Belediyemizin (Muratlı Belediyesi) konsere gidecekler için araç temin etmesi de ayrı bir incelikti.

27 Aralık akşamı saat 20:00 civarında başlayan konser iki saatten fazla sürdü. Trakya’dan Diyarbakır’a, Orta Anadolu’dan Ege’ye yurdun dört bir yanından birbirinden güzel ezgiler izleyenlere çok keyifli anlar yaşattı. Aşık Mahsuni’den, Aşık Veysel’e, Aşık Haşimi’den Barış Manço’ya birçok halk ozanını da hasretle yad etmiş olduk. Benim ilk defa izlemek fırsatını ve şansını yakaladığım konuk sanatçı Celal Sezer geceye ayrı bir renk kattı. Saz heyeti ile beraber Yarenler adı verilen yaklaşık kırk kişilik ekip son derece heyecanlı, istekli ve adanmışlık duygusu içinde hem koro hem solo olarak halk ezgilerini seyircilerle buluşturdu.

necmi20/01/202520/01/2025Leave a commentYazılarım

TOP ÇEVİRME

Her şey MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli’nin yeni yasama döneminin başında DEM partisi milletvekillerin elini sıkması ve akabinde grup toplantısında yaptığı o malum konuşma ile başladı. Beşerî ilişkilerde son derece doğal ve olması gereken bir tokalaşma eylemine bile derin anlamlar yükledi kamuoyu.

Sayın Devlet Bahçeli ile DEM ve onunla halef selef durumundaki partiler -ki bununla ilgili arşivimde yazılarım da vardır- benim için çok bilinmeyenli denklemlerin bir figüranı olmuştur hep. Nerede ne zaman ne yapıp ne söyleyeceklerini kestirmek hayli zor. “Terörist başı TBMM’ye gelsin, DEM grup toplantısında konuşsun. Terör örgütünü lağvettiğini açıklasın. Umut hakkından yararlansın” şeklindeki konuşması pek beklenen bir durum değildi. Daha düne kadar DEM kapatılsın diyerek yeri göğü inleten oydu. Daha sonra biraz abarttığını fark ederek görüşme ve konuşma zeminini TBMM’den İmralı’ya çevirdi.

necmi15/01/202515/01/20251 CommentYazılarım

DÖNÜŞ

Bana 2023’ün önemli olaylarını say deseler birinciliğe 6 Şubat’ta meydana gelen ve elli binden fazla yurttaşımızı kaybettiğimiz deprem, ikinciliğe de 14/28 Mayıs seçimlerini koyardım. Bu iki olayın dışında bizim kendi hayatımız ile ilgili bir konuyu da sıralamaya dahil etmek isterim. Hesapladım da öğrencilik ve çalışma hayatı dahil 74 yıllık ömrümün kırk yıldan fazlası -yani yarıdan fazlası- İstanbul’da geçmiş. Biz de eşimle radikal bir karar alıp bu kadar yıl bizi bağrına basan bu şehirden benim kasabam olan Muratlı’ya taşındık.

Aslında öteden beri bu fikir teorik olarak kafamızda vardı. Çocuklarımızın okullarını bitirip iş hayatına yurt dışında devam etmesi, bizlerin mesleki olarak burada ikamet zaruretinin bulunmaması burada bulunmayı gereksiz ve anlamsız kılmaya da başlamıştı. 6 Şubat depreminden sonrası İstanbul için ileri sürülen kötü senaryolarda bir yandan kafamızı karıştırıyordu. Gerçi evimiz fazla yaşlı olmadığı için göreceli de olsa güvenli sayılırdı. Ama gel gör ki anlı şanlı müteahhit Ali Ağaoğlu bile “Deniz kumu ile çürük evler yaptık. İstanbul depreminde ölenler kendini şanslı saysın” gibi değerlendirmeler yapınca zaten aklımızda olan bu planı devreye sokmaya karar verdik.

necmi02/12/202402/12/2024Leave a commentYazılarım

SENEDE BİR GÜN

İkamet ettiğimiz Muratlı ilçesinde Belediye başkanı emekli öğretmenlere 24 Kasım öğretmenler günü vesilesi ile bir kahvaltı verdi. 28 Kasım Perşembe günü gerçekleşen bu etkinliğe sayıları 100 kadar olan emekli öğretmen ile ilçemizin kaymakamı da iştirak etti. Kahvaltı menüsü ile Belediye Başkanı Varol Türel’in öğretmenlere birer gül sunması da ayrı bir incelik idi. Senede bir gün de olsa hatırlanıyor olmak mutlu etti bizleri.

Günümüzde teknoloji başta olmak üzere birçok alandaki gelişmelere rağmen insanımızın giderek daha bir yalnızlaştığına tanık olmaktayız. Yaşlar ilerleyip kemale ermeye ve emeklilik hayatı başlayınca bu daha fazla hissediliyor. Çalışma hayatı içinde mesai arkadaşları, öğretmen arkadaşları ile bir şekilde iletişim sürdürüldüğünden bu pek fark edilmiyor.

necmi18/11/202418/11/2024Leave a commentKitap Kritik

BİRAZ DA KİTAP / KALK ÇALIŞ BAŞARISIZ OL

Yazının başlığında adını yazdığım kitap Prof. Dr. Behçet Yalın Özkara’ya ait. Kapaktaki tam adı “Kalk Çalış Başarısız ol – Hayatta Sana Anlatılmayan Gerçekler” olan bu kitabı birkaç kelime ya da cümle ile anlatmak gerekmiş olsaydı herhalde en çok ilginç, sıra dışı, değişik gibi sözcükleri kullanabilirdim. İlginçlik kitabın daha ilk sayfasında yazarın kendisini tanıtması ile başlıyor.

Okuduğum bütün kitaplarda hemen ilk sayfada yazarın daha çok üçüncü tekil şahıs dilinden bir tanıtımı yer alır. Çoğunlukla bir sayfalık bu bölümde yazarın doğum tarihi, doğum yeri, okuduğu okullar, akademik geçmişi, yazdığı diğer kitapları, aldığı ödüller falan yazılır. Okuyucu olarak ben bu bölümü mutlaka okur, ne kadar gençmiş, bizim emsalmiş, hemşerimiz imiş, aynı okulda okumuşuz gibi düşünceler ile içten içe bir diyalog kurarım yazarla. Fakat yazarımız bu kısımda çeyrek sayfalık bir yazı ile böyle geleneksel bir girişin yetersiz olduğundan bahisle kendisi için “Ben Behçet, herkes gibi sıradan bir insanım. İçten içe özel olduğuma, herkesten farklı olduğuma yıllarca inandım. Artık biliyorum ki değilim.” cümlelerini kurmuş sadece.

necmi19/10/202419/10/20242 CommentsGezilerim

UZUNKÖPRÜ’DE 24 SAAT

Tren yolculuklarını hep sevmişimdir. Şu an ikamet ettiğimiz Muratlı ilçesine geliş gidişlerde de hep treni tercih etmişizdir. Günlük olarak İstanbul, Halkalı’dan yapılan 3-4 tren seferinin son noktalarından biri Edirne diğeri ise Uzunköprü’dür. Bunların hepsi de Muratlı’dan geçtiğinden işimizi kolaylaştırmaktadır.

Varış noktalarından Edirne ile, öğrencilik hayatımın geçmesi ve daha sonraki seyahatlerden bir şekilde tanışıklığımız olmuştur. Fakat Uzunköprü benim için tam bir muamma idi. Bir türlü gidemediğim bu yerleşim yeri içimde bir merak yumağı olarak kaldı. İlçemize tren ile yaklaşık 2 saat uzaklıktaki bu coğrafyaya bir gün aniden eşim ile gitmeye karar verdik. 15 Ekim saat 14.00 te bindiğimiz tren bizi saat 16.00 civarında son durak olan Uzunköprü’ye getirdi.

necmi19/08/202419/08/20242 CommentsKitap Kritik

BİRAZ DA KİTAP / ÇALINAN DİKKAT

Bu yazıda tanıtacağım “ÇALINAN DİKKAT” kitabının yazarı Johann Hari. Yazarın sizlere tanıdık geleceğini umuyorum. Aynı yazarın okuyucuyu depresyonu tanıma ve mücadele konusunda yolculuk yapmaya çıkaran “Kaybolan Bağlar” kitabı ile ilgili cümlelerimi blogumun geçmiş sayfalarında bulabilirsiniz.

İnsanın odaklanamama durumu ile ilgili çok geniş kapsamlı incelemeler yapan, ilgili kişilerce sayısız görüşme gerçekleştiren yazar önceleri bunun bireyin kendisi ile ilgili bir durum olarak kabul etmiş ancak konuyu daha derinliğine araştırdıkça daha farklı ve kapsamlı nedenlere ulaşmış.

Bireysel çabaların sorunu çözmede bir yere kadar etkili olduğunu vurgulayan yazar, dikkati bizden çalan kuvvetlerle kolektif olarak yüzleşip onların değişime zorlanması gerektiğini belirtiyor. Yani dikkatimizi ateşe veren kuvvetlerle mücadele edip yerlerine iyileşmeye yardımcı olacak kuvvetleri geçirmek şeklinde bir yol haritasını işaret ediyor.