ANNEMİN ARDINDAN

Çeşitli okul kademelerinde geçirdiğim öğrencilik yıllarına bir dönüp baktığımda kendimi en fazla eşit ve özgür hissettiğim eğitim basamağının yüksek öğretim yıllarım olduğunu söyleyebilirim. Retorikte öğrenciyi önceleyen eğitim, öğrenci merkezli eğitim gibi söylemlere rağmen okullarımızdaki hiyerarşik yapının hep en altında yer almıştır öğrenciler. Veliden müdüre, öğretmenden hizmetliye, kantinciden servisçiye sanki herkes öğrenciye buyruk veren amirler durumundadır. … Continue reading "ANNEMİN ARDINDAN"

YENİDEN ŞANGAY / LEZZET DURAKLARI

Şangay’a ilk geldiğimiz yıllarda yiyecek kültürleri bize pek uymadığı için bazı zorluklarla karşılaştık. Eğer evinizde yemek pişirme gibi bir seçeneğiniz varsa bu problem kısmen de olsa çözülmüş sayılır. Ama dışarda yemek konusu gündeme geldiğinde seçeneklerimizin hayli sınırlı olduğunu yaşayarak öğrendik. Bizim kültürümüze ve damak zevkimize en yakın olarak Uygur lokantaları uğrak yerlerimizin başında geliyordu. Eğer … Continue reading "YENİDEN ŞANGAY / LEZZET DURAKLARI"

KENDİSİ OLAMAYANLAR VEYA FIRTINA SALİH

Toplumumuzda azımsanmayacak kadar insanımızı ben kendisi olamayanlar olarak tarif ediyorum. Bu gruptaki insanların hayalleri, arzuları, hayat planları hep kendi dışındakiler tarafından şekillenmektedir. Onlara sadece bu akışın içine kendini bırakmak kalmıştır. Kendi babamı da ben bu grup içinde düşünürdüm hep. 2015 yılında vefat ettikten sonra yazdığım “O Çocuklarımın Dedesiydi” yazısı ve diğer yazılar blogumun “Babamın Hikayesi” … Continue reading "KENDİSİ OLAMAYANLAR VEYA FIRTINA SALİH"

BİRAZ DA KİTAP / ANNENİN DUYGUSAL YOKLUĞU

Jasmin Lee Cori’ nin yazdığı “Annenin Duygusal Yokluğu” adlı kitap üzerinde bazı paylaşımlarda bulunmak istiyorum sizinle bu kez. Şimdiye kadar okuduğum ve bazısını da bloğumda paylaştığım çocuk gelişimi ve eğitimi ile ilgili kitaplarda ailenin, ebeveynlerin etkisinden ayrıntılı olarak bahsediliyordu. Ben de bunları zihnimde bir bütün olarak değerlendiriyor ve bunun eşit oranda olabileceği düşüncesini taşıyordum. Ancak … Continue reading "BİRAZ DA KİTAP / ANNENİN DUYGUSAL YOKLUĞU"

DEDE – TORUN

Dün takvimler 26 Temmuz 2020 tarihini gösteriyordu. Ve sevgili torunumuz Ada’nın ikinci yaş gününü kutladık. Evet o şimdi 2 yaşında dedesi olarak ben de 70 yaşındayım. Hesapladım da babam 50 yaşında dede olmuş, dedem ise 42 yaşında. Demek uzayan insan ömrüne paralel olarak bu vasıflar da ileri yaşlara doğru kayıyor. Rahmetli babam 85 yaşında aramızdan … Continue reading "DEDE – TORUN"

ARTÇI BİR GÖÇ DAHA / VE MURATLI’DAYIZ

1956 yılına gelindiğinde Muzruplu köyündeki durumumuz fena değildi. Çiftçiliğin yanında dedem köy imamlığı yapıyordu. Ayrıca küçük bir bakkal dükkanımızla birlikte değirmenimiz de vardı. İlk kez köye bir çift at ve inekle çekilen biçer serer makinasını almıştık. Bu makinenin “Fahr” marka olduğunu çok iyi hatırlıyorum. Bütün bu sahip olduklarımıza rağmen gelişmeler bizi –daha doğrusu dedemi- yeni … Continue reading "ARTÇI BİR GÖÇ DAHA / VE MURATLI’DAYIZ"

BABAMIN HİKAYESİ/GİRİŞ YA DA BAŞLANGIÇ

Bundan önceki “ O çocuklarımın dedesiydi” yazısını 25 Ekim 20015 de ebediyete göçmüş olan babamın ardından yazmıştım. Bu tarih 85 yıllık bir hayatın noktalandığı anı işaret eden bir yazı idi. Sonra düşündüm de bu sonun öncesi, başlangıcı yok muydu? Bu düşünceler de beni amansız bir sorgulama kıskacına soktu. Her biri içinde  dakikaların, saatlerin, günlerin ,haftaların, … Continue reading "BABAMIN HİKAYESİ/GİRİŞ YA DA BAŞLANGIÇ"